سلام دوستان وهمشهریان عزیز:

امیدوارم هر جای این کره خاکی که زندگی می کنید سلامت باشیدو لحظات سرشار از شادی و شادمانی توام با موفقیت داشته باشید. این وبلاگ را جهت اطلاع رسانی و باخبر شدن از اخبار روستا و ثبت آثار فرهنگی،معنوی و سنتی  روستا راه اندازی نمودم امید است با  ارسال نظرات  پیشنهادات و انتقادات سازنده خود مارا در این امر خطیر یاری نمائید.



تاريخ : چهارشنبه 23 آذر1390 | 21:31 | نویسنده : حسن چم کلانی |

 

روستای وراینه در ۱۵ کیلومتری جنوب نهاوند قرار دارد. این روستا از  شمال با روستای بیان از جنوب ارتفاعات گرین واز شرق با روستای ده حیدر و ازسمت غرب با روستای دره ابراهیم همسایه است.

آب و هوای کوهستانی دارد و در کوههای این روستا چشمه با آب معدنی یافت می شود که واقعا گواراست.

مناطق دیدنی عبارتست از:

 ۱- سراب گاماسیاب بزرگترین چشمه ایران در ۵ کیومتری روستا.

۲-سراب گردو خانه در ۲ کیلومتری روستا.

۳ -غار گاماسیاب در نزديكي سرچشمه سراب گاماسیاب.

۴-ارتفاعات گرین با ارتفاع تقریبی3850 مترکه سالانه کوهنوردان زيادی را پذیرا می باشد.

۵- مناظر وباغهاي میوه روستا.


 



تاريخ : چهارشنبه 23 آذر1390 | 21:31 | نویسنده : حسن چم کلانی |



تاريخ : سه شنبه 27 آبان1393 | 0:8 | نویسنده : حسن چم کلانی |



تاريخ : سه شنبه 27 آبان1393 | 0:6 | نویسنده : حسن چم کلانی |
عطیلات عید 1393 یک روزز از خواب بیدار شدم. یک باره هوس کردم برم گرین. ساعت حدود 9 صبح بود ولی دوستان ازبس تنقلات خورده بودند که میلی جهت صعود نداشتند. برخلاف اصول کوهنوردی(هیچ موقع تنها به کوه نروید) که جهت تمام شاگردهایم گوشزد شدم آن روز تنها به کوه رفتم حس و حال عجیبی بود .

طبیعت عالی بود سبزه و سنگ و برف....

  ساعت 10 از سراب گاماسیاب حرکت کردم.با یک ریتم خوب رفتم دقیقا یک ساعته 11 پناهگاه اول رسیدم.

با یک ساعت برف کوبی تا نزدیک پناهگاه دوم رسیدم ولی به علت گرمی هوا برف نرم شده بود و در برف فرو میرفتم. به همین دلیل بعد از طف یک میان و عده و چای داغ.. به سمت پایین حرکت کردم ساع 2 بعد از ظهر به سراب گاماسیاب رسیدم

چه روز خوبی بود...



تاريخ : چهارشنبه 31 اردیبهشت1393 | 21:48 | نویسنده : حسن چم کلانی |




تاريخ : چهارشنبه 20 آذر1392 | 20:26 | نویسنده : حسن چم کلانی |



تاريخ : دوشنبه 10 تیر1392 | 23:34 | نویسنده : حسن چم کلانی |



تاريخ : دوشنبه 10 تیر1392 | 23:32 | نویسنده : حسن چم کلانی |



تاريخ : دوشنبه 10 تیر1392 | 23:30 | نویسنده : حسن چم کلانی |



تاريخ : دوشنبه 9 اردیبهشت1392 | 17:47 | نویسنده : حسن چم کلانی |

اين غار در نزديکي نهاوند و در 5 کیلومتری روستاي تاريخي «وراینه» واقع شده است. دهانة غار همانند شکاف سنگي به عرض 2 متر و ارتفاع 8 متر است که در شيبي مشرف به رودخانه قرار دارد. کف غار به علت چکيدن آب از سقف خيس و پر گل و لاي است. غار گاماسياب شامل تالاري با عرض 10 متر و ارتفاع 5 متر و دالاني در عمق 40 متري است که به وسيله دهليزها و راهروها با هم مرتبط مي‌گردند.

در سمت چپ دهانة اين غار دو لوحة کوچک و بزرگ در ارتفاع 3 متري وجود دارد، که در سال 1309 هجري قمري به فرمان ناصرالدين‌شاه قاجار نوشته شده است.

غار گاماسياب نتيجه عمل فرسايش آبهاى زيرزمينى مى‌باشد که بر اثر آن کربنات کلسيم در آبهاى اسيدى (آبهاى حاوى ديوکسيدکربن و اسيدهاى آلى) انحلال يافته است.

در مدخل ورودی با ارتفاع 10 متر از سرچشمه رودخانه گاماسیاب وجود دارد ، همچنین با توجه به نزدیکی به جاده اصلی در کنار  شرق درب غار  دارای دیواره و محل مناسبی برا ی سنگنوردان جهت سنگنوردی می باشد .





تاريخ : جمعه 16 فروردین1392 | 20:6 | نویسنده : حسن چم کلانی |

نام

حسین

نام خانوادگی

حمیدوند

نام پدر

مراد

تاریخ تولد

1346

تاریخ شهادت

1366.6.21

محل شهادت

میمک

نحوه شهادت

اصابت خمپاره


تاريخ : پنجشنبه 15 فروردین1392 | 17:27 | نویسنده : حسن چم کلانی |

نام

قاسم

نام خانوادگی

حمیدوند

نام پدر

کاظم

تاریخ تولد

 1339

تاریخ شهادت

1363.12.19

محل شهادت

نهاوند

نحوه شهادت

 بمباران هوایی



تاريخ : پنجشنبه 15 فروردین1392 | 17:22 | نویسنده : حسن چم کلانی |

نام

 مجید

نام خانوادگی

 دهبانی

نام پدر

ناصر

تاریخ تولد

 1340

تاریخ شهادت

1362.1.27

محل شهادت

 

نحوه شهادت

 اصابت خمپاره



تاريخ : پنجشنبه 15 فروردین1392 | 17:20 | نویسنده : حسن چم کلانی |

ایل سوره میری(سرخه مهری)از ایل‌های قدیمی‌اند که قرن‌ها پیش در مناطقی از استان ایلام تا محدوده‌ای از عراق می‌زیسته‌اند.اصل و نسب این طایفه‌ از 12 قرن پیش به شیعه روی آوردند و حب‌ علی و فرزندانش را در دل پروراندند.در روایات گوناگونی نقل شده است که بقایای‌ این ایل هنوز در قالب تیره‌های پراکنده در برخی از نقاط غرب کشور حیات دارند. یادآوری می‌شود که لرها چون دیگر ایرانیان با پذیرفتن اسلام بخشی از فرهنگ‌ باستانی نیاکان خود را که وابسته به کیش‌ زردشتی بود تغییر دادند.با این حال زبان‌ و بعضی از جنبه‌های فرهنگی قدیم را نگه‌داشتند.

آنچه در پی می‌آید مقاله‌ای است به قلم‌ احمد لطفی که وضعیت ایل سرخه مهری‌ را در درازنای تاریخ به اختصار مورد بررسی‌ قرار داده است.

ایل یا طایفه«سوره میری»(سرخه مهری) یکی از طوایف قدیمی ایران در غرب کشور است‌ که سرگذشتی عجیب با نقل و قول‌های فراوان‌ دارد.اگر بگوییم ایلی پراکنده با زیرمجموعه‌های‌ نامشخص است شاید چندان بیراهه نگفته باشیم.

زیرا این ایل قدیمی ریشه‌دار و پراکنده است که به‌ عللی سیاسی اجتماعی و فرهنگی برای بقاء خویش‌ در دسته‌های کوچک زیسته‌اند و در هر منطقه‌ (شهر-روستا-عشایر)حداقل سی و حداکثر صد خانواری زندگی روزمره خود را دنبال کرده‌اند. بعضی می‌گویند افرادی انقلابی بوده‌اند که در اثر اعتراض به طواغیت بخصوص در عصر والیان‌ پیشکوه و پشتکوه متواری شده‌اند.در هر صورت این‌ ایل در نهاوند(منطقه حمیدوند)کوهدشت(تنگه‌ سیآو( woaiS )لرستان(الشتر حواشی نورآباد) دره شهر اسلام آباد غرب گیلانغرب ایلام چمچمال‌ و حواشی کرمانشاه خانقین عراق زرباطیه علی‌ غربی و علی شرقی عراق و حتی از دوران کریمخان‌ زند جمعی از آنها در فسای شیراز و حواشی‌ خوزستان پراکنده هستند.

وجه تسمیه سرخه‌مهری:

1-سرخه مهری را از آن جهت سوره میری‌ (سوره مهری و سوره مهدی)گفته‌اند زیرا اولین‌ کسانی‌اند که به مذهب تشیع گرایش یافتند و

گسترش تشیع علوی در غرب کشور از درویشگری‌ و دوستی اهل بیت چنان مردمی بوده است که در بین عوام و خواص شدت یافته‌اند.به طوری که تا امروز عده‌ای از دراویش بابا بزرگ سید ابراهیم بن‌ موسی کاظم(ع)هنوز گرزکل( ezrog elak ) بابا بزرگ را در منزل خویش نگهداری می‌کرده‌اند و مردم روستای سرخه‌مهری در دره شهر هم تا حدود پنجاه سال پیش نیز همین رسم را در نگهداری‌ گرز سفید رنگ که مظهری از هواداری آن امامزاده‌ بزرگ بوده است پاس داشته‌اند.

2-سرخه‌مهری را به این جهت سوره مهری‌ نامیده‌اند که جد این مردم از زرخریدان و غلامان و تابعان دوآتشه و سرسخت حضرت امامزاده سید ابراهیم بن موسی الکاظم مشهور به بابا بزرگ‌ بوده‌اند.مرقد مطهر این امامزاده که به پیر و مراد سوره مهری معروف است در روستای تشکن‌ ( nekhsaT )نورآباد لرستان واقع شده است و به قول راولینسون؛در شمال شرقی کوه باوالین‌ ( nilawaB )دره‌ای است که مقبره بابا بزرگ در آن‌ واقع است و آن را مقدس‌ترین نقطه لرستان‌ دانسته‌اند و سندی دیگر بر آمدن سید ابراهیم بن موسی کاظم به منطقه پشتکوه این است‌ که دراویش این طایفه اشعاری دارند و می‌گویند:

1.یا بابای بزرگ یا شای دالاهو

2.برام چیه جنگ زوربیته بازو

ترجمه:ای بابابزرگ(سید ابراهیم)ای پادشاه‌ کوه(منطقه)دالاهو[در ایلام‌]برادرم رفته برای‌ جنگ زور بده به بازویش

3.یا بابا بزرگ!بزرگ پیرل

4.برس و داد ژار و فقیرل

ترجمه:ای بابا بزرگ بزرگ پیرها و امامزاده‌ها به فریاد افراد فقیر و مسکین برس

5.یا بابای هنای یه دلیای نیله

6.مسلمان ژدس کافر ذلیله

ترجمه:یا بابا بزرگ!صدای مرا بشنو این‌ دریا و آب نیل است(که سپاه اسلام در حال جنگ‌ است)مسلمانها از دست کافرها ذلیل هستند (خودت آن‌ها را یاری بده).

7.پا بنه رکا و اسب سفیدت

و حرکت بکه له مأوای زیدت

ترجمه:پا را در رکاب اسب سفید قرار بده و حرکت کن از جایگاهی که زندگی می‌کنی.

8.برگ نورانی بکیش ای سر

موجز بنما تو چی موجز حیدر

ترجمه:لباس عبا و پرده نورانی و پر فضیلت‌ خویش را به سر بکش و(به میدان بشتاب)و معجزه‌ و کرامت بنما همانند معجزه و کرامت حیدر (حضرت علی)

9.یا بابای هنای سرکیش نشین

بزرگ هرودش ای دشمن بشین

ترجمه:ای بابا بزرگ!فریاد مرا بشنو ای کسی‌ که در تشکن(و کوهی که کشتی نوح در آن جای‌ گرفته است)نشسته‌ای و قرار داری!

ای بابا بزرگ!(ما از دست دشمنان ذلیل و اسلحه‌ای نداریم)تو با دست هم که شده بر دشمن‌ حمله ور شو(و حق ما را بگیر).

3-نقل قول پیرمردهای طایفه سرخه مهری‌ ساکن دره شهر:این طایفه که از نسل نوروز علی‌ سرخ مهری به حساب می‌آیند از اواخر قرن یازدهم‌ هـ.ق یا اوایل قرن دوازدهم هـ.ق بر اثر جور والیان یا اختلافی که در منطقه پشتکوه ایجاد شده‌ بود به منطقه سیمره آمدند آنها بر طبق اقوال گذشته‌ داستانی را نقل می‌کنند که سرخه مهری‌ها از نوادگان بهرام گور بود.در زمان سید ابراهیم بن‌ موسی کاظم یعنی در قرن دوم هـ ق پسر یک پیرزنی‌ در منطقه پشتکوه(جبل-یا زرین آباد)زندگی‌ می‌کرده است که سپاه عباسی او را به اسارت‌ می‌گیرند از آن جا که این مادر و پسر از مریدان سید ابراهیم بن موسی کاظم بوده‌اند؛پیرزن استغاثه به‌ امامزاده ابراهیم می‌آورد او نیز در منطقه پاچین‌ (ماژین یا ماجین)با اردوی سپاه عباسی به شکل و شمایل تاجران برخورد می‌کند و پسر این پیرزن را با زر سرخ می‌خرد از آن تاریخ به بعد به این‌ها سرخ‌ مهری می‌گویند که ما در این جا به ذکر دو قول بسنده‌ می‌کنیم:

الف)چون این پسر و نوادگانش از علویان دو آتشه و متعصب به حساب می‌آمده و بعدا اعقاب او از منتظران حضرت مهدی بوده‌اند آنها را سرخ‌ مهدی با معرب شده سرخ مهری نامیده‌اند.

ب)قول دیگر:چون مادرش مهری بوده است‌ گفته‌اند سرخه پسر مهری که این نیز قابل تامل است‌ ولی قول اولی صادق‌تر است.

بنابراین از همان زمان آن جوان و مادرش به آیین‌ تشیع مشرف می‌شوند و شدیدا به آل علی گرایش‌ پیدا می‌کنند.اینان آنچنان در علم تشیع و تعلیمات‌ سید ابراهیم غرق می‌شوند که گویا پا در جای پای‌ بزرگان گذاشته‌اند.

اشتیاق و علاقه‌مندی‌شان به آل علی(ع)آنان را به سرخ و آتشین در مهر علی(ع)معروف می‌گرداند و به زبان محلی چنین طایفه و ایلی که عشق فراوان‌ به آل علی(ع)دارند به سور مهر علی مشهورند.

به طور قطع و یقین می‌توان گفت که ایل یا طایفه‌ سرخ مهری حداقل یکهزار و دویست سال است‌ که شیعه‌اند و جزو اولین دراویش و هواداران آل‌ علی(ع)هستند.

آنچه از داستان ریش سفیدان سرخ مهری‌ برمی‌آید این است که این فرد و اقوامش توسط حضرت امامزاده سید ابراهیم(بابابزرگ)به آیین‌ تشیع مشرف شده‌اند و این طایفه یا ایل به خاطر آشنایی با تفکر شیعی در مقابل ستمگران ایستادگی‌ کرده‌اند و سپس پراکنده شده‌اند یا دست به‌ مهاجرت زده‌اند.

طبق گفتار جعفر خیتال نویسنده ایلامی و همچنین با توجه به کتاب«ایلام و تمدن دیرینه»به‌ قلم آقای ایرج افشار سیستانی حاکمان اواخر صفویه و اوایل زندیه نهایت ستم را بر ساکنان‌ پشتکوه ایلام روا می‌دارند و در دوران شاه وردیخان‌ دوم و پسرش اسماعیل خان والی نیز بعضی ایلات‌ و طوایف انقلابی متواری می‌شوند.یا آنچنان که‌ علی محمد ساکی در کتاب«جغرافیا و تاریخ‌ لرستان»نوشته است:«اسماعیل خان والی،مردی‌ بی‌باک-تندخو و شجاع بود در زمان او برخی از طایفه‌ها از این منطقه کوچ کردند از جمله طایفه‌ دلفان که در اثر بدرفتاری پسران او لرستان را ترک‌ گفتند و به چمچمال رفتند.»(ساکی ص 305)

4-اصل و نسب سرخه مهری‌ها:عده‌ای‌ می‌گویند؛«سوره میری»از هنوادگان«سری‌گری» از فرزندان بهرام گور ساسانی بوده‌اند و از آنجا که‌ اینها قبلا مهر و آناهیتا را پرستش می‌کرده‌اند به این‌ نام ملقب شده‌اند.بعضی هم گفته‌اند:جد بزرگ‌ این ایل سرخه(سوره)و نام مادرش مهری بوده‌ است.به این دلیل این مرد به نام مادرش مشهور شده است یعنی سوره‌ای(سرخه‌ای)که پسر مهری‌ است و در زبان محلی لکی«سوره(سرخ)کار مهری»یا در بین حسنوندها هنوز خیلی از افراد به‌ نام مادرانشان مشهور هستند.

5-بعضی نیز سرخه‌مهری‌ها را از نوادگان‌ سرخاب عیار یا از بنی عیار یا از حاکمان و بزرگان‌ آل حسنویه که قبل از اتابکان در منطقه پشتکوه دارای‌ قدرت بوده‌اند منتسب می‌دانند زیرا آل حسنویه و بنی عیار نیز از حاکمان شیعه در منطقه بوده‌اند.از طرفی هم به خاطر همین بزرگ زاده بودن آنها را در پشتکوه ایلام سایه میری یا سوره میری نامیده‌اند چون لقب میر در پشتکوه و بخصوص زرین آباد ایلام و مهران به منزله رئیس یا بزرگ است.

خیتال نیز در کتاب«اقوالی درباره ایلات و عشایر استان ایلام»نوشته است:تیره‌های اصلی یا (محور)در رأس آنها را،میر یا رئیس که برخی از عشایر می‌گویند در طایفه وجود داشته که بعدا به‌ توشمال تبدیل شده است.

جایگاه اصلی سرخه مهری‌ها

آنچه مسلم است جایگاه اصلی آنها در استان‌ ایلام شرق عراق و پشتکوه ایلام و حوالی استان‌های‌ خوزستان-کرمانشاه و همدان و لرستان بوده است‌ که در اثر ظلم‌های بعضی حکام محلی و از طرفی‌ نیز چون این(طایفه)یا ایل مردمی متهور و عدالتخواه بوده‌اند زیر بار زور نرفته و برای نجات‌ از خشم ظالمان در نقاط گوناگون به صورت‌ دستجات کوچک پراکنده شده‌اند.

برای تأیید این مطلب جعفر خیتال گفته است: سوره میری‌ها طایفه‌ای از سکنه بسیار قدیم در سرزمین پشتکوه ایلام‌اند که در گذشته‌ها از قدیم‌ در مناطق زرین آباد-ایلام تا حدود شهر زرباطیهعراق سکونت داشته‌اند ولی به مرور زمان منقرض‌ شده و(به صورت دستجات پراکنده)در ایلام و (دره شهر و کوهدشت لرستان-فساء شیراز نهاوند و حرصین و چمچمال و الشتر اسلام آباد غرب و کرمانشاه)زندگی می‌کنند.(*)

علل انقراض ایل سوره میری:

گرچه لفظ انقراض صحیح نیست و لفظ پراکنده‌ مناسبت‌تر است اما آقای جعفر خیتال علل انقراض‌ ایل سوره میری را اینطور شرح می‌دهد:«احتمال‌ می‌رود علت انقراض این طایفه بسیار قدیم مانند ریزه‌وند همان مخالفت و عدم اطاعت از والی‌های‌ پشتکوه یا عدم پرداخت مالیات که منجر به‌ پراکندگی یا مهاجرت شده است باشد.چون مردم‌ زرین آباد معترفند تمام زمین‌های این منطقه متعلق‌ به طایفه سوره میری بوده که عده‌ای از مردم میمه‌ نیز از همین نسل است.(**)

همچنین سر هنری راولینسون سرخامری‌ (سرخه مهری‌ها)را به نقل از میرزا بزرگ مباشر والی جزو طوایف وابسته هلیلانی آورده که در آن‌ زمان(1836 میلادی)دویست خانوار بوده و در اطراف کوه‌های هلیلان سکونت داشته و مبلغ‌ پانصد تومان مالیات سهم سرخه مهری‌ها (سرخامری)بوده است.البته این طوایف‌ (عثمانوند جلالوند داچیوند و بالاوند و سرخامری) در آن زمان جزو کرمانشاه بوده‌اند.پانصد سرباز پیاده نظام در خدمت حاکم آنجا داشته‌اند.ناگفته‌ نماند اگر بالاوند را هم که از نسل بهرام گور هستند جزو ایل پراکنده سرخه مهری به حساب آیند و به‌ جمعیت سرخهمهری‌ها اضافه کنیم در مجموع‌ سیصد خانوار بوده‌اند.

دیدگاه ید اله خان علوی درباره پراکندگی‌ سرخهمهری‌ها:

آنچه از ملاقات فروردین ماه سال 1371 شمسی اینجانب(نگارنده)با ید الله خان پسر غلامرضا خان پسر حسینقلی خان والی پشتکوه‌ برمی‌آید:اکثر زمین‌های سرخه مهری‌ها را جدم‌ نامبرده به نام حسن خان والی از بزرگان سرخهمهری‌ خریداری کرده و قواله آنها نیز موجود است.از طرفی نیز یکی از بزرگان سرخه مهری به نام نوروز که جد دو تیره یا دودمان‌[حسین و حسن‌]که در دره شهر و حواشی ایلام زندگی می‌کنند در سال‌ 1100 هـ.ق مقبره امامزاده ناصر الدین در زرین آباد دهلران تعمیر کرده است.وی(یداله خان علوی) می‌گوید:خودش سنگ نبشته‌ای مربوط به تعمیر این امامزاده توسط نوروز سرخه مهری را دیده و خوانده است.البته در سال 1372 ش برای زیارت‌ امامزاده ناصر الدین به زرین آباد رفتم به علت‌ بازسازی و نوسازی آن مکان مقدس نتوانستم آن‌ سنگ نبشته را پیدا کنم.ید الله خان والی درباره‌ پراکندگی طایفه سرخه مهری‌ می‌گفت:«سرخه مهری‌ها طایفه‌ای بزرگ در پشتکوه ایلام و لرستان بودند که نزاع خونین در بین‌ آنها پیش آمد و در اثر این اختلافات مهاجرت‌ کردند.

طوایف و تیره‌های وابسته به ایل سرخهمهری:

«ریزه‌وند»«عالیبنیگی»و«سوره‌میری»از قدیمی‌ترین ساکنان ایلام و پشتکوه بوده‌اند که‌ شواهد عینی و تاریخی حکایت از قدمت‌ سرخهمهری‌ها بر سایر طوایف دارد.تا آنجا که در یک سنگ نبشته در مسیر رودخانه چنگوله حواشی‌ مرز ایران و عراق آسیایی متعلق به شخص با فامیلی‌ ریزه‌بند(ریزه‌وند)بود و خود را متعلق به طایفه‌ سرخه مهری دانسته است.به طور خلاصه طوایف‌ و تیره‌های وابسته به ایل سرخهمهری عبارتند از:

1-طایفه ملخطاوی:این طایفه از طوایف قدیم‌ ساکن مهران محسوب می‌شود و تیره ناصر که‌ قدیمی‌ترین تیره ساکن مهران به حساب می‌آید از طایفه سرخهمهری است که در منطقه سکونت‌ داشته‌اند.

2-طایفه پنج ستونی:که شامل دو تیره پنج‌ ستونی و کلاه پهن است.بسیاری از ساکنان‌ روستاهای چالسرا مهدی آباد با نقلان هفت چشمه‌ فاطمیه از توابع ایلام و چماب لوزن از توابع بخش‌ صالح آباد از همین ایل قدیمی به حساب می‌آیند.

3-بسیاری از طوایف دهلران و مهران‌ بخصوص ملکشاهی و میمه‌ای و زرین آبادی‌های‌ غیر سید اکثرا از نسل ساسانیان-بهرام گور- بوده‌اند و سرخهمهری(سوره‌میری)هستند که‌ امروزه در قالب تیره‌های کاوری،میمه‌ای و باپیروند و...وجود دارند.برای تأیید چنان مطلبی به آثار باستانی پشتکوه بخصوص قلعه فرود قلعه ماشاب‌ ( bahsaM )و قلعه شهاق( hkahS )-بهرام و کنه‌ رود-کلات(در شمال غربی روستای حاضرمیل) و کلبه بهرام و کلا آثار دهلران و آبدانان و زرین آباد همه حکایت از قدمت منطقه می‌کند که ردپای‌ ساسانیان در آن به چشم می‌خورد.

دلیل دیگر ایرانی الاصل بودن چنان منطقه‌ای‌ است که در همان اوایل اسلام با وجود تبلیغات‌ بنی امیه و بنی عباس این مردم تیزهوش ایرانی‌ توانسته‌اند به تشیع که مولود طبیعی اسلام است‌ گرایش پیدا کنند و به حقانیت اهل بیت(ع)پی‌ ببرند.در حالی که خیلی از مردمان معاصر آنها در منطقه عرب و عجم از تشخیص چنان مهمی عاجز بوده‌اند.

4-از طایفه مه‌میه‌وند( mamivand) تیره کاکاعلی از سرخه مهری‌اند

همچنین جماعتی از اکراد(احتمالا ساسانی) به خاطر شیعه بودن آنها و علاقه شدید به اهل بیت‌ معروف به کردعلی(کردلی)بوده‌اند.

5-طایفه قطبین از جمله تیره‌های قطب الدین‌ و خلیل بخصوص تیره فرعی«میا»( aiM )و اصل‌ تیره نوری(سند)نیز از طایفه سرخه مهری(سوره‌ میری)اند.

6-طایفه میمه و تیره‌های آن هواس و ملیک و آدینه و قوای(قرجه)از سرخه مهری‌هایند که لک میر و سایه میر و کاکعلی و برامسین همه از زیر مجموعه‌های این ایل به حساب می‌آیند.

7-طایفه بازگیر-تیره خربزانی که این تیره هم‌ شامل تخمه‌های قربانی،مهرابی و عیدی است و از بومی‌های قدیم منطقه‌اند که در گذشته جز طایفه‌ شهلاروند( shahlarvand )بوده و در اصل از اعقاب طایفه(ایل)سرخه مهری هستند.

8-طوایف عالی بدره‌ای-طایفه مغیله(مغیره) و طایفه سنل(سنلی)و طایفه با طولی عده‌ای‌ گفته‌اند جزء طوایف گلال زیری( yerezlaleG ) و عده‌ای معتقدند در اصل از نسل سرخهمهری‌اند.

9-بسیاری از تیره‌های ملکشاهی و بومیان‌ قدیمی آن از نسل سوره میری‌ها هستند و شاید تا امروز نیز قرابت فامیلی بین آنها با طوایف منسوب‌ به سرخه مهری ریشه در همان نیای مشترک دارند. گرچه افراد مهاجر هم در بدنه ایل از اطراف یا نقاط دوردست آمده باشند.

10-جمعی از تیره‌های ملکشاهی از جمله‌ خیرشه و ساده میری و هنبانه بدوش و گلگه و جمعه‌ احتمالا از ایل سرخهمهری هستند.

11-اصل تیره شرف که از شوهان محسوب‌ می‌شود از تیره‌های قدیم مادر ملک‌اند از بومی‌های‌ منطقه به شمار می‌آیند و از نسل سوره میری‌ها هستند و بعضی معتقدند از نسل ساسانیان‌اند.

12-در چمچال کرمانشاه و(چال زورد)و محمود آباد اعقاب سرخه مهری هستند.

13-در روستای وراینه( warayena )از منطقه‌ حمیدوند و در نهاوند فامیلی سوره مهری و شهرانی‌ و سور میلی که امروزه جمعی از آنها در خاک سفید تهران زندگی می‌کنند باز هم از ایل‌ سرخهمهری‌اند.

(*)گرزکل:چوبی سفید به صورت گرز که سری پهن و گرد از جنس درخت بلوط زالزاک یا ارجن( nagrA )ساخته می‌شده‌ است.سرخهمهری‌ها برای این گرز سفید کرامتی مانند عصای‌ موسی قائلند زیرا این گرز در دست امامزاده مبدل به مار سفید یا افعی یا اژدها می‌شده است.

(**)اصل طایفه بالاوندی‌ها در روستای دول گلاب بدره از توابع شهرستان دره شهر است.آنها گرچه جزو طایفه‌ هیندمینی به حساب آمده‌اند.ولی در اصل از تیره‌های قدیمی‌ و بومی منطقه و از اعقاب طوایف ساسانی در تنگه«دربند» هستند و بعضی معتقدند که از نسل بهرام گور و به احتمال‌ قوی دارای آیین زرتشتی بوده‌اند.

منابع:

1-«سفرنامه راولینسون»(از سرپل ذهاب تا خوزستان). ترجمه سکندر امان اللهی-صص 143 152.

2-«اقوال و روایات درباره ایلات و عشایر استان ایلام»جعفر خیتال-صص 154 157 158 182 207 256 257.

منبع:پایگاه فرهنگی لرویر



تاريخ : سه شنبه 6 فروردین1392 | 17:29 | نویسنده : حسن چم کلانی |
این سد که یکی از شاهکارهای طبیعت در 4 کیلومتری روستا و درکنار محور نهاوند به نورآباد قرار داردو  در بین تپه های گبری محصور است.وجه تسمیه این سد طبیعی و سد های خاکی کوچک نزدیک آن به خاطر زندگی کردن اقوام گبری در این منطقه می باشد که برای کشاورزی استفاده گردیده است.



تاريخ : سه شنبه 6 فروردین1392 | 15:59 | نویسنده : حسن چم کلانی |

سلام ، سلام !!

اسفند رو به پایان است!

وقت كوچ كردن به فروردین

وقت بخشیدن و صاف كردن دل

پس مرا ببخشید اگر با نگاهی

یا صدایی

یا زبانی

 بر دلتان تركی انداختم!




تاريخ : پنجشنبه 24 اسفند1391 | 17:22 | نویسنده : حسن چم کلانی |


تاريخ : پنجشنبه 28 دی1391 | 16:19 | نویسنده : حسن چم کلانی |



تاريخ : جمعه 10 آذر1391 | 2:7 | نویسنده : حسن چم کلانی |



تاريخ : جمعه 10 آذر1391 | 2:6 | نویسنده : حسن چم کلانی |



تاريخ : جمعه 10 آذر1391 | 1:54 | نویسنده : حسن چم کلانی |



تاريخ : جمعه 10 آذر1391 | 1:53 | نویسنده : حسن چم کلانی |



تاريخ : جمعه 10 آذر1391 | 1:51 | نویسنده : حسن چم کلانی |



تاريخ : جمعه 10 آذر1391 | 1:37 | نویسنده : حسن چم کلانی |



تاريخ : جمعه 10 آذر1391 | 1:26 | نویسنده : حسن چم کلانی |



تاريخ : جمعه 10 آذر1391 | 1:15 | نویسنده : حسن چم کلانی |



تاريخ : یکشنبه 14 آبان1391 | 13:50 | نویسنده : حسن چم کلانی |

سراب گاماسياب (بزرگترين چشمه ايران) در 20کيلومتري جنوب شهرستان نهاونددر 5 کیلومتری روستای وراینه به سمت نوراباد واقع شده‌است و از دره‌هاي شمالي رشته کوه گرين (کوه چهل نابالغان) سرچشمه مي‌گيرد. منشأ اب آن يخچال طبيعي است و داراي آبدهي 5 متر مکعب در ثانيه و دماي متوسط 5 درجه سانتيگراد است.

 در باب نامگذاري اين سراب اهالي نهاوند داستاني نقل مي كنند كه طي آن گاوي با بار كاه در چاهي بر فراز كوه گرين سقوط كرده و پس از مدتي جنازه آن به همراه آب از غار بالاي سراب گاماسياب خارج ميشود، در حاليكه بار كاه آن از سرچشمه سمت ديگر كوه خارج ميشود. بدين ترتيب چشمه سمت نهاوند به "گاو ما سي آو" (گاو در آب سمت ما) و چشمه سمت الشتر به "كه ما سي آو" (كاه در آب سمت ما) خوانده شدند كه امروزه به گاماسياب و كهمان معروفند.

سرابی منحصر به فرد است 90 درصد آب این رودخانه از یک فضای 10 متری می جوشد  که بنا بر گفته بزرگان روستا در هنگام بازدید ناصر الدین شاه آب فوران می نموده که درسال 1309 طی بازدید ناصر الدین شاه اذعان نموده که این آب نظر می خورد و به اهالی روستا مبلغی را پاداش داده و با سنگ ورودی اب را پوشانده اند.





تاريخ : یکشنبه 14 آبان1391 | 13:20 | نویسنده : حسن چم کلانی |

کوه گرین از رشته کوههای مهم غرب ایران است که بیشتر مساحت آن در شمال استان لرستان و بخشی نیز در استان‌های همدان و کرمانشاه قرار دارد. گرین از رشته کوههای بلند زاگرس است که در ادامه اشترانکوه قرار دارد و طول آن به بیش از ۱۸۰ کیلومتر می‌رسد. این رشته کوه در استان کرمانشاهان به کوههای پرو و بیستون می پیوندد.

قله‌های بلند آن شامل یال کبود در کوه چهل نابالغان با ارتفاع تقریبی ۳۸۵۰ متر در جنوب نهاوند، قله ۱۸ یال در بروجرد و نیز قله ولاش (۳۶۲۳ متر)در شمال الشتر است. دیگر قله‌های آن شامل بازگیر و چهل تن می‌شود.

گرین از غرب به دلفان، از شمال به شهرستان نهاوند، از شرق به شهرستان بروجرد و از جنوب به شهرستان سلسله محدود می‌شود. گرین در گویش محلی گرّو garru یا garri و در گویش لکی گروین garvin نامیده می‌شود و یکی از کانونهای آبگیر دائمی لرستان است که رودهای دز و گاماسب را تغذیه می‌کند. سرابهای فراوانی در پای این کوه وجود دارد از جمله سراب گلام بحری دردلفان و...  و آب آشامیدنی بروجرد و نیز آب مورد نیاز کشاورزی دشت سیلاخور نیز از همین سرابها تأمین می‌شود. صعود به کوه گرین از طریق روستاهای غرب شهر بروجرد، جنوب نهاوند یا شمال الشتر امکان پذیر است. دهکده ییلاقی ونایی در این پای این کوه قرار دارد. این کوه خرس، کفتار، گرگ ، روباه و بزکوهی دارد و در گذشته پلنگ نیز داشته‌است.ازجمله مناطق برف گیر ویخچالهای آن  می توان به یخچال گاو ماهی در قله چهل نابالغان اشاره نمود که در تمام طول سال دارای برف است. از بلند ترین قلل منطقه گرین می توان به یال کبود- چهل نابالغان- بازگیر- ولاش و هجده یال اشاره کرد. مبداء صعود به قله ی زیبای یال کبود با ارتفاع تقریبی ۳۸۰۰ متر در سراب گاماسیاب در ۲۵ کیلومتری شهرستان نهاوند و در محور نهاوند- نورآباد قرار دارد.



تاريخ : چهارشنبه 8 شهریور1391 | 18:20 | نویسنده : حسن چم کلانی |


محلی در 3 کیلومتری روستا . دره ای  با  چشمه ای پر آب و گوارا ودرختان گردو که متعلق به هیچ کسی نیست. دره ای در روبروی نیروگاه برق آبی گاماسیاب که قبلا با 5 دقیقه راهپیمایی به محل زیبا گردوخانه میرسیدیم و هم اکنون جهت احداث سد مخزنی  گاماسیاب به جادای تبدیل شده. و طبیعت بکر و سکوت زیبای ان از بین رفته است و فقط صدای بلدوزر و انفجار به گوش می رسد.چند روز پیش ناهار را در کنار چشمه و درختان سر به فلک کشیده گردو به سر بردیم ، شاید  در آینده دیگر نتوانیم به آنجا گذری داشته باشیم .



تاريخ : جمعه 19 خرداد1391 | 18:0 | نویسنده : حسن چم کلانی |
  • شاپینگا
  • عجله